مولی الموحدین، امیرالمؤمنین حضرت علی بن ابی طالب(علیهماالسلام)، از لحظه ولادت که به دنیا آمد، لب به شهادتین گشود و به پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم) که برای تهنیت آمده بود، سلام نمود و آیاتی از سوره مؤمنون را خواند:

امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام)،« اوّلُ مَن أسلم و اوّل مَن آمن» بود. ⁽¹⁾

ابوذر میگوید: از پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که میفرمود: امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام)، اول کسی بود که به من ایمان آورد و اول کسی است که روز قیامت با من مصافحه میکند. ⁽²⁾

و میگوید از پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که میفرمود: اگر من و حضرت علی(علیه السلام) نبودیم، خدا شناخته نمیشد؛ و اگر من و حضرت علی(علیه السلام) نبودیم، خدا عبادت نمیشد؛ و اگر من و حضرت علی (علیه السلام) نبودیم، ثواب و عقابی نبود. ⁽³⁾

و فرمود: اگر آسمانها و زمین در کفه ای قرار بگیرد و ایمان امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) در کفه دیگر، هر آیینه ایمان او ترجیح پیدا میکند و سنگین تر خواهد بود. ⁽⁴⁾

امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) می فرمود:

« لَو کَشَفَ الغِطاءُ ما أزدَدتُ یَقیناً »
اگر پوشش ها کنار برود، چیزی به یقینم اضافه نمیشود.

چون انسان وقتی از دنیا رفت، پرده ها کنار می رود و به فرموده خود حضرت، مردم خوابند؛ وقتی مُردند بیدار می شوند و پرده کنار می رود. فلذا امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) می فرماید: آنچنان یقین و باور به خدا و روز جزا دارم که قبل از مردن و بعد از آن فرقی ندارد. ⁽⁵⁾

پی نوشتها:


^{(1) فضائل الخمسه، ج1، ص179.
(2) بحارالأنوار، ج40، ص5.
(3) بحارالأنوار، ج40، ص96.
(4) فضائل الخمسه، ج1، ص191.
(5) مصابیح الأنوار، ج1، ص30.}